آهوی کوهی

خاطره

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Tue, 20 Oct 2009 11:52:00 +0000

هوالمحبوب
از بين همه روزهاي بياد ماندني زندگيم، يك روز است كه خوب به ياد مي آورمش.
يك روز پاياني زمستان. حدود 27 يا 26 اسفند ماه. شايد كلاس دوم راهنمايي بودم و يا سوم. يادم نيست بعد از مدرسه دنبال چه شيطنتي بودم كه به خانه نرفتم! ولي هوا را خوب يادم هست. رنگ آسمان را هم.
هوا خيلي سرد نبود ولي نم باران داشت. من كمي سردم بود ولي نه آنقدر كه مجبورم كند به خانه بروم. بوي عيد در هوا موج مي زد. رنگ سبز برگهاي تازه جوانه زده يادم هست و بوي باران كه همراه با آخرين رد سرماي زمستان به مشام مي رسيد. و من، مست از هواي آخر زمستان و منتظر رسيدن بهار، سرخوشانه در خيابان راه مي رفتم.
شايد دليلي كه باعث شده من اينچنين واضح و شفاف آن فضا را به خاطر بياورم اين باشد كه در همان لحظه مي دانستم در حال گذراندن بهترين دوران زندگيم هستم.
مي دانستم كه روزهايي اينطور بي دغدغه ديگر پيش نمي آيند. روزهايي كه بزرگترين نگرانيم، قهر كردن با همكلاسيم بود و اينكه حالا براي آشتي كردن كداممان پيش قدم مي شويم!

*

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sun, 13 Sep 2009 05:09:00 +0000

باور داشته باشيم كه
خدا ميدونه،
خدا ميتونه.

همين.

*

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sat, 05 Sep 2009 07:10:00 +0000

هوالمحبوب
اين روزهايم جالب است!
خوبم.
احساس افسردگي ندارم. بعضي روزها احساسش ميكنم اما 2 دقيقه هم طول نمي كشد! و اين خوشحالم مي كند.
روزها سريعتر از پيش مي گذرند. نمي دانم اين خاصيت سن است كه روزها زود مي گذرند يا خاصيت زمانه است. دوست دارم بدانم .
سنم را خوب حس ميكنم. ولي ناراحتم نميكند. مي دانم كه كاري نمي توانم بكنم، و ناراحت نيستم.

كتاب الكترونيكي ميخوانم اين روزها! يك مجموعه رمان تخيلي كه دوستش دارم. اصلاً من اين دنياي علمي، تخيلي فانتزي را دوست دارم و هرچيز در اين رابطه باشد!! هنوز از جادوي ع.ت.ف. بيرون نيامده ام و جالب اينجاست كه بعيد مي دانم هيچوقت ديگر هم بيرون بيايم! من هنوز كه هنوز است كتاب كه ميخوانم خودم را درست وسط ماجراي كتاب ميبينم.

داداشيم!

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sat, 15 Aug 2009 07:22:00 +0000

هوالمحبوب
داداشيم نامزد كرد... .
داداشيم بزرگ شده... .
دلم براش تنگ ميشه! نه كه جايي رفته باشه. همينجاست. اما يجور ديگه ست.
مثل برادرهايي شده كه نامزد مي كنن!!
خدايا دستتو بذار پشتش، براي هميشه.
.......................................
اين روزها انقدر در فاميل و دوست و آشنا خبر عروسي و عقد و نامزدي شنيدم كه مي ترسم يهو از ناكجا آباد خبرهاي بد برسه برامون! اما نه. فعلاً سيل خبرهاي خوب به هيچ خبر بدي اجازه اومدن نميده!
......................................
الان كه فكرشو كردم نظرم عوض شد. به اندازه كافي خبر بد مي شنويم. ديگه از اينا بدتر چي قراره بشنويم مگه؟ حالا گيرم خبراي بد مال فاميل نباشه؛ مال برادر و خواهر و پدر و مادر كه هست، مال هموطن كه هست ...

سلامي دوباره!

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sat, 25 Jul 2009 08:03:00 +0000

هوالمحبوب
سلام بعد از اينهمه وقت!!
آنقدر اتفاقات مختلف افتاد كه وقت نكردم سري به اينجا بزنم!اتفاقات خوب و بد ولي خوبهاش بيشتر.
خدايا شكرت.
بخاطر همه اتفاقات خوب.
و به تو پناه مي برم از همه اتفاقات بد.

*

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sun, 26 Apr 2009 12:09:00 +0000

هوالمحبوب
هرچند که خیلی وقتها پرت و پلا می گه، این یک حرف رو راست گفت. من 6 ساله که میگم از این کار خوشم نمیاد...

*

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sun, 19 Apr 2009 05:05:00 +0000

هوالمحبوب
حالم خوش نيست. نه اينكه دليل خاصي داشته باشد. همينطوري.
از ديدن خوابهاي آشفته خسته شده ام.
........................................
اين هواي بهار هم ما را گذاشته سر كار! معلوم نيست سرد است، گرم است، بهار است، زمستان است يا چي ؟
و نمي دانم كه اين حس خستگي من مربوط به هواست يا نه!
دلم استخر مي خواهد.
.......................................

گاهي دلم براي خودم تنگ مي شود ... .

روزمره!

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Mon, 13 Apr 2009 06:49:00 +0000

هوالمحبوب
موهايم را كه اينهمه دوست داشتم كوتاه كردم!
اين روزها خسته ام. آخر هفته گذشته خيلي خوش گذشت ولي استراحت نداشتم. حالا خستگي دارد خودش را نشان مي دهد.
......................................................
فكرش را كه ميكنم ميبينم خوب شد كه آقاي خاتمي انصراف داد. الان وقتش نبود كه بيايد و باز هم از آبرويش براي ما سرمايه بگذارد. 4 سال آينده سالهاي سختي خواهد بود.
آقاي خاتمي را دوست دارم بيشتر از آنكه ببينم بخاطر ما سختي تحمل مي كنند.
......................................................
همين چند دقيقه پيش حرفهاي خانم طالقاني را خواندم كه بازهم كانديد رياست جمهوري شده اند و البته رد صلاحيت خواهند شد! ولي دلم خنك شد. حرفهاي جالبي زده اند. بخصوص در مورد 4 سال گذشته و آينده!!!
......................................................
خداي من! نادان بودم اگر فكر مي كردم در حقم ظلمي روا داشته اي! نادان بودم اگر فكر مي كردم در حقم كم لطفي كرده اي!
هر روزي كه مي گذرد، بعد از هر برخوردي و يا هر صحبتي بيشتر و بيشتر احساس خوشبختي ميكنم و بيشتر و بيشتر مي فهمم كه چه اشتباهي در شرف اتفاق بود! هيچ مكالمه تلفني يا ديداري نيست كه در پايانش تو را شكر نكنم بابت اتفاقاتي كه افتاد.
ممنونم. ممنونم كه مراقبم هستي.

روزمره

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sat, 11 Apr 2009 06:35:00 +0000

هوالمحبوب
پنجشنبه و جمعه جالبي را گذراندم. كمتر خانه بودم! بيشتر به مهماني و گردش گذشت. خوب بود.
كمي سردرگمم. يك كار خيلي خيلي مهم دارم كه بايد انجام شود آنهم رفتن به دندانپزشكي است! كه هم وقت زيادي خواهد گرفت و هم هزينه زيادي. ولي ديگر بيشتر از اين نمي توانم عقب بياندازمش.
چند كار نسبتاً مهم هم دارم كه بايد انجام بدهم. مثل پيگيري كلاسهاي ورزش و زبان و ... .
اين اواخر كه همه كلاس رفتن هايم را قطع كردم احساس پوچي بهم دست داده بود!!

Deadline آخر فروردين است.

facebook و دوستان قديمي ...

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sun, 05 Apr 2009 07:50:00 +0000

هوالمحبوب
سلام. اين روزها با facebook حال مي كنم! كلي از بچه هاي دوران مدرسه را پيدا كردم و چقدر از ديدن همديگر خوشحال هستيم. هركداممان يك گوشه دنيا هستيم. هركداممان مشغول يك كاري هستيم. هركداممان دنياهاي متفاوتي داريم. ولي جالب اينجاست كه ناگهان همديگر را وسط شلوغي دنيا پيدا كرده ايم و عجيب خوشحال هستيم از ديدن همديگر. دوستي داشتم در دوران رهنمايي و دبيرستان كه مادرهايمان هم همكار بودند. رعنا مقاديري آدم خودبيني بود و هركسي را در شان خودش نميديد! در نتيجه خيلي آبمان در يك جو نمي رفت. حالا بعد از گذشت 11، 12 سال از آن دوران آنقدر عوض شده كه قربان صدقه همه ميرود!!
عوض شده ايم، همه مان. هركدام به نوعي. و هرروز كه يكي ديگر پيدايش مي شود همه مان ذوق ميكنيم!
هيجان انگيز است و جالب.
.............................................................
امروز مامان كمي ناخوش است. سعي ميكنم به چيزهاي خوب فكر كنم.
.............................................................
خوش به حال Allie كه Noah را دارد! ...

اولین پست سال 88

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sat, 28 Mar 2009 16:45:00 +0000

هوالمحبوب
سلام
میخواستم پست اول سال جدید را مفصل بنویسم. ولی نشد. نمی توانم.
دروغ چرا؟ از سال 88 می ترسم.
خوب می دانم که نباید به افکار منفی اهمیت بدهم. خوب میدانم که فکر منفی امواج منفی بیشتری را به همراه می آورد. ولی نمی توانم این فکر را از خودم دور کنم.
بگذریم
سال 87 هم گذشت. در مجموع می توانم بگویم بی تفاوت بود و بی حادثه و بی خاصیت. البته برای ما که آن سال 86 فاجعه بار (و البته برای من سالهای 84 و 85 هم به هکذا) را گذراندیم؛ شاید باید بگویم سال 86 سال بسیار خوبی بود! ولی می دانم که این بی خاصیت بودن نشانه خوبی نیست.... هرچند الان که بیشتر فکر می کنم میبینم که "بی خاصیت بودن" از "مصیبت بار" بودن خیلی بهتر است!! برای سال 88 فقط می توانم آرزو کنم که مرگ و مریضی و فاجعه نداشته باشد. هرچند که تا همینجا هم شروع سال همراه با فوت دو نفر از اقوام دور بود! و مریضی همه افراد خانواده من!
بگذریم.
کلاسهای عرفان که در سال 87 می رفتم و قرار است در سال جدید هم ادامه پیدا کند شاید جالب ترین اتفاق سال پیش بود. امیدوارم در سال جدید هم ادامه پیدا کند.
چیزی که سال قبل خیلی نگرانم می کرد بی تفاوتی خودم بود نسبت به همه چیز! هیچ اتفاقی بسیار خوشحال یا بسیار ناراحتم نمی کرد. اینکه فعل گذشته بکار میبرم به این معنی نیست که قضیه تمام شده، خیر. ادامه هم دارد! مثل همین سال تحویل امسال. مثل چیدن سفره هفت سین. مثل نگهداری از هفت سین تا پایان سیزدهمین روز فروردین. مثل روز تولدم که روز خوشایندی نبود. مثل ....
اعتراف ناخوشایندی است ولی روح زندگی مدتهاست در من مرده است.
نه شادی ها برایم پایدار می ماند و نه غمها. کلاً بی تفاوت شده ام به دنیا.
لباس جدید، تغییر دکور اتاق، رنگ کردن مو، دیدن جاهای جدید... هیچکدام دلم را خوش نمی کند. بدتر از همه اینکه حوصله دیدن آدم های جدید را هم ندارم. اصلاً حوصله کار خاصی را ندارم.
دلم می خواهد نباشم.
دلم برای خودم می سوزد. مسخره است، نه؟
بگذریم.
.........................................
از بین همه برنامه های بامزه و بیمزه صدا و سیما در ایام نوروز؛ عاشق کلاه قرمزی و آقای مجری هستم!
.........................................
پ ن: آهای کسی که گفتی گاه و بیگاه این وبلاگ را می خوانی. ای کاش این کار را نمی کردی. اینجا ملک خصوصی من است و دلم می خواهد بدون نگرانی از اینکه کسی مرا بشناسد هرچه می خواهم در مورد خودم و دیگران بنویسم. حوصله جا عوض کردن ندارم. پس لطف کن و اینجا را نخوان. ممنونم.

پست آخر سال!

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Wed, 18 Mar 2009 06:05:00 +0000

هوالمحبوب
پايان سال يكهزار و سيصد و هشتاد و هفت!
دي دي ديديدي دي دي ديديدي ديدي ديديديدديدي ديد ديد....

شُكر

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Mon, 09 Feb 2009 06:15:00 +0000

هوالمحبوب
امروز آخرين روز 30 سالگي ام و اولين روز 31 سالگي ام است.
تولدم مبارك!
.............................
به جرات ميگم بهترين خبري كه ميشد در روز تولدم بشنوم، شنيدم:
آقاي خاتمي رسماً نامزدي خود را براي انتخابات رياست جمهوري ايران اعلام كردند.

ممنونم آقاي خاتمي!
زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
از سر پیمان گذشت با سر پیمانه شد
گریه ی شام و سحر شکر که ضایع نگشت
قطره ی "باران" ما گوهر یکدانه شد

*

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Mon, 26 Jan 2009 10:10:00 +0000

Lost ميبينيم اين روزها.
ملالي نيست ... .

اي شهريار ني‌سواران لشكرت كو ...

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Wed, 31 Dec 2008 11:54:00 +0000

اين‌سو تني افتاده بي‌سر پس سرت كو
آن‌سو سري بر نيزه بي تن پيكرت كو

خواهر، برادر را به صورت مي‌شناسد
يا دست‌كم از يك نشان، انگشترت كو

پـيكر به پـيكر گشته‌ام گودال‌ها را
اي شهريار ني‌سواران لشكرت كو

قرآن به روي نيزه مي‌خواني شگفتا
رَحلت نـمايان است اما منبرت كو

كوچك شمارند آب دريا را بزرگان
درياي عطشان اكبرت كو، اصغرت كو

چشمان خونالوده‌ات بر ني سوارند
آن چشمة جاري ز حوض كوثرت كو

وقتي سرت را نيزه‌ها بر سر گرفتند
تا در بغل گيرد تنت را مادرت كو

محمود حبیبی کسبی

عينك تازه!

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Tue, 30 Dec 2008 07:44:00 +0000

چند روز پيش يك فريم عينك خريدم و دادم كه شيشه بياندازند.
ديشب رفتم و عينكم را تحويل گرفتم.
امروز صبح عينكم شكست!!
مي خواستم مثلاً تنظيمش كنم كه شكستمش!
...
نظري ندارم!

من عصباني هستم

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sun, 28 Dec 2008 08:36:00 +0000

هوالمحبوب
خانواده محترم مدتيست به شدت روي اعصاب من ويولن مي نوازند.
من عصبانيم.
احساس مي كنم بدترين توهين ممكن رو شنيدم.
شايدم به اين بدي نباشه ولي به هر حال خيلي خيلي بد بود.
نمي دونم دقيقاً تا چند سالگي بايد صبر كنم.
احتمالاً تا سني كه ديگه پايي براي رفتن نداشته باشم.
............................
برادر رفته سربازي. خونه كمي غير قابل تحمل شده.
...............................
متاسفانه بايد اعتراف كنم پدر من آدم ترسويي است.
شايد هم چون من عصباني هستم اينطور فكر مي كنم.

يلدا

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sun, 21 Dec 2008 05:54:00 +0000

دي پير ميفروش كه ذكرش به خير باد
گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز ياد

چشم!

بعدِ عروسي!

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sun, 07 Dec 2008 08:09:00 +0000

هوالمحبوب
مهمانمان رفت. پس لرزه هاي عروسي هم تمام شد. به نظر ميرسد زندگي روي خط اصلي ادامه پيدا خواهد كرد!!
............................
قهوه دم كردن را ياد گرفتم! به نظرم هيجان انگيز بود.
به اصرار يك دوست و به جهت تعويض روحيه (!) در يك دوره تكنيك زندگي يا يك چيزي در همين مايه ها ثبت نام كرديم. خدا آخرو عاقبت شاگردان كلاس و استادش را ختم به خير كند! من و الهام وقتي به هم مي افتيم نتيجه چيز عجيبي مي شود!!
پيش بيني مي كنم خيلي بخنديم!!
مي خواهم دوشنبه هايم را با فلامنكو پر كنم. ولي هنوز مطمئن نيستم.

همين ديگه. زندگي ميگذره بازم.

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sat, 29 Nov 2008 19:01:00 +0000

متن زیر منتخبی است از کتاب "چهل نامۀ کوتاه به همسرم" نوشته ی زنده یاد " نادر ابراهیمی‏" :

هم سفر!
در این راه طولانی - که ما بی خبریم و چون باد می گذرد- بگذار خرده اختلاف هایمان با هم باقی بماند. خواهش می کنم!
مخواه که یکی شویم، مطلقا یکی!
مخواه که هر چه تو دوست داری ، من همان را، به همان شدت دوست داشته باشم و هر چه من دوست دارم، به همان گونه مورد دوست داشتن تو نیز باشد!
مخواه که هر دو یک آواز را بپسندیم، یک ساز را، یک کتاب را، یک طعم را، یک رنگ را و یک شیوه نگاه کردن را.
مخواه که انتخابمان یکی باشد، سلیقه مان یکی و رویاهامان یکی.
هم سفر بودن و هم هدف بودن ، ابدا به معنی شبیه بودن و شبیه شدن نیست و شبیه شدن دال بر کمال نیست، بل دلیل توقف است...
عزیز من!..
...دو نفر که سخت و بی حساب عاشق هم اند و عشق آنها را به وحدتی عاطفی رسانده است؛ واجب نیست که هر دو صدای کبک، درخت نارون ، حجاب برفی، قله ی علم کوه ، رنگ سرخ و بشقاب سفالی را دوست داشته باشند...ه اگر چنین حالتی پیش بیاید، باید گفت که یا عاشق زائد است یا معشوق. یکی کافیست. عشق، از خودخواهی ها و خود پرستی ها گذشتن است اما، این سخن به معنای تبدیل شدن به دیگری نیست.
من از عشق زمینی حرف می زنم که ارزش آن در "حضور" است نه در محو و نابود شدن یکی در دیگری.
عزیز من!
اگر زاویه دیدمان نسبت به چیزی یکی نیست، بگذار یکی نباشد. بگذار در عین وحدت مستقل باشیم. بخواه که در عین یکی بودن ، یکی نباشیم. بخواه که همدیگر را کامل کنیم نه ناپدید... بگذار صبورانه و مهرمندانه در باب هر چیز که مورد اختلاف ماست بحث کنیم اما نخواهیم که بحث ، ما را به نقطه ی مطلقا واحدی برساند. بحث، باید ما را به ادراک متقابل برساند نه فنای متقابل...
اینجا سخن از رابطه ی عارف با خدای عارف در میان نیست، سخن از ذره ذره ی وافعیت ها و حقیقت های عینی و جاری زندگیست...
بیا بحث کنیم! بیا معلوماتمان را تاخت بزنیم! بیا کلنجار برویم! اما سرانجام نخواهیم که غلبه کنیم...
بیا حتی اختلافهای اساسی و اصولی زندگی مان را ،در بسیاری زمینه ها، تا آنجا که حس می کنیم دوگانگی، شور و حال و زندگی می بخشد، نه پژمردگی و افسردگی و مرگ، حفظ کنیم. من و تو حق داریم در برابر هم قد علم کنیم و حق داریم بسیاری از نظرات و عقاید هم را نپذیریم بی آنکه قصد تحقیر هم را داشته باشیم...
عزیز من! بیا متفاوت باشیم

عروسي خوبان

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Wed, 26 Nov 2008 08:05:00 +0000

هوالمحبوب
اين روزها درگير عروسي بوديم و ديدار عزيزان خارج از كشور و اينجور خبرهاي خوب!
خدا رو شكر با كمترين تلفات جاني و مالي و عاطفي و خانوادگي (!) اين وصلت فرخنده انجام شد.
...................................................
حس متفاوتي داشتم. مخلوطي از خوشحالي و شادي و ناراحتي و گيجي! نميدانم. هرچه باشد عشق افلاطوني دوران كودكي ام بود!

سينوس؟

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Wed, 12 Nov 2008 08:37:00 +0000

زندگي من يك نمودار سينوسي دارد. كاملاً سينوسي.
البته بعضي وقتها شبيه نمودار تانژانت مي شود، با دوره تناوب ها! نه كه فكر كني مي رود بالا بالا بالا تا بينهايت و تمام. نه دوباره سقوط مي كند به پايين پايين پايين و از اول شروع مي كند به بالا رفتن و ... .
هنوز هم دلم مي خواهد نباشم.

*

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Sun, 02 Nov 2008 15:54:00 +0000

اینجانب دیدن سریال فرندز را مضر اعلام میکنم. من الیوم الی الابد!

دلتنگی بهانه میخواد، نه دلیل.

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Thu, 30 Oct 2008 18:11:00 +0000

بعد از مدتها یاهو مسنجر نصب کردم رو سیستمم.
یه صفحه ارسال پیام باز کردم و چند ثانیه نگاش کردم.
لیست IMvironment رو باز کردم; Doodle ...
...
دلم گرفت.
چه ساعتهایی با این پس زمینه چت کرده بودم... .
دلم برای همه اون شوخی ها و خنده ها و معصومیتها تنگ شد،
خیلی زیاد.

سختي زندگي

azadeh.Noble@gmail.com (آهوی کوهی) — Wed, 29 Oct 2008 05:04:00 +0000

هوالمحبوب
انگار اميد هيچ بهبودي نيست.
به عقب كه نگاه مي كنم مي بينم به سختي به دنيا آمدم و به سختي روزگار گذراندم و به سختي زندگي كردم و به سختي ...
زندگي براي ما سخت مي گذرد.
مي دانم كشورهايي هستند كه زندگيشان بسيار بدتر از ماست. آنقدر كه در مقايسه با آنها ما در بهشتيم. ولي اشكال اينجاست كه مي دانم كشورهايي هم هستند كه بسيار بهتر از ما زندگي مي كنند، بسيار راحتتر! و آنوقت نمي توانم نگويم كه ايكاش من ... .
چي بگم؟ مني كه يك عمر افتخار كردم به آنچه هستم، حالا آرزوي مليت ديگري را داشتن برايم تلخ است.
ما در ايران سخت زندگي مي كنيم. زندگي من خلاصه مي شود در اينكه ساعت 6:45 صبح از خانه بيرون بيايم (ديرتر از اين ساعت يعني تاخير)و بيايم سر كار. اگر بتوانم ساعت 4 بيايم بيرون خوشبختم! در غير اينصورت درست 2 ساعت تمام در ترافيك مي مانم! 2 ساعت براي مسيري كه در صبح هاي جمعه بيست دقيقه الي نيم ساعت طول مي كشد و در ساير ساعات 45 دقيقه، حداكثر يك ساعت! ساعت 7، 7:30، 8 شب برسم خانه در حاليكه خسته هستم و كلافه بخاطر كار روزانه ام و ترافيك و هواي آلوده. گپي بزنم با افراد خانواده و شامم را بخورم (اگر حالش بود!) و ساعت كه به 10، 10:30 رسيد بروم بخوابم كه بتوانم صبح زود بيدار شوم. بگذريم از آدمهايي كه هر روز مي بينمشان كه ديدنشان عذاب روح است و اتفاقاتي كه نبايد بيفتند و مي افتند و حرفهايي كه نبايد زده شوند و ... .
همين.